Projekt zadaszenia dziedzińca Zamku Sułkowskich wykorzystuje współczesne techniki konstrukcyjne i uwzględnia historyczny kontekst miejski miasta Bielsko-Biała. W kompozycji posadzki dziedzińca zastosowano logo miasta, inspirowane przebiegiem rzeki Biała oraz stylistyką inicjałów miasta. Całość czytana z poziomu użytkownika tworzy krętą ścieżkę, prowadzącą do centralnego elementu – źródła wody, które stanowi pozostałość po dawnej zamkowej studni. Ten indywidualnie zaprojektowany układ architektoniczny odwołuje się do historii zamku i jasno przekłada wpływ kontekstu miejskiego na projekt zadaszenia.
Opracowana kompozycja projektowa powstała w oparciu o istniejący kształt studni oraz jej lokalizację na poziomie dziedzińca, co wyznaczyło początek dla nowej aranżacji zadaszenia. Jako architekci, skupiliśmy się na funkcjonalności oraz trwałości konstrukcji, dostosowując projekt zarówno do specyfiki budynków wielokondygnacyjnych, jak i wątków charakterystycznych dla projektów budynków usługowych, a także nowoczesnych rozwiązań stosowanych w projekcie oświetlenia dziedzińca oraz elementach służących wentylacji i rekuperacji. Wybór materiałów takich jak profile zimnogięte zamknięte (kwadratowe i prostokątne), profile walcowane, a także blachownice, wynikał z założeń dotyczących sztywności ustroju i trwałości konstrukcji. Szczególną uwagę poświęcono konstrukcji kratownic stalowych, która odpowiada za nośność zadaszenia i umożliwia harmonijne wpisanie nowoczesnych elementów w zabytkową tkankę dziedzińca. Sztywność ustroju zapewnia przestrzenny układ stężeń oparty na prętach gładkich napinanych oraz systemie poziomych cięgien prowadzących na wysokości okapu muru.
Posadzka z logo miasta jako symbol połączenia historii i nowoczesności
Posadzka dziedzińca Zamku Sułkowskich
Na zdjęciu widoczny jest projekt posadzki dziedzińca, w której centralne miejsce zajmuje dawna zamkowa studnia. Zastosowano tu motyw logo miasta Bielsko-Biała, inspirowany biegiem rzeki Biała oraz inicjałami miasta. Kompozycja posadzki czytana jest jako kręta ścieżka, kończąca się przy źródle wody, co w sposób obrazowy odwołuje się zarówno do historii zamku, jak i symboliki kontekstu miejskiego. Taka aranżacja przestrzeni podkreśla najważniejsze aspekty projektowania dziedzińców – integrację dziedzictwa historycznego z nowoczesnym podejściem do projektowania zadaszeń dziedzińców.
Konstrukcja kratownicowa i nowoczesne oświetlenie jako dopełnienie założenia
Stalowy pierścień tambur i projekt oświetlenia dziedzińca
Obraz prezentuje centralny stalowy pierścień (tambur) będący podporą dla nośnych wiązarów. Całość konstrukcji zaprojektowano z profili zimnogiętych zamkniętych (kwadratowych i prostokątnych), elementów walcowanych oraz blachownic. Postawiono na kratownicowe wiązary o pasach równoległych i wykratowaniu krzyżulcowym, zapewniające sztywność ustroju i bezpieczeństwo. Układ cięgien prowadzących poziomo na wysokości okapu muru kompensuje część sił oddziaływujących na istniejące struktury zamku. Projekt przewiduje odpowiednie oświetlenie dziedzińca, eksponując architekturę i podkreślając walory historycznego otoczenia.